Dag 2 : van Camp naar Annascaul (17km)

Na het stevig uitgebreid ontbijt in de B & B, mpet we volgens onze planning naar Annascaul. Dit traject omhelst ongeveer 17 km (bij aankomst in Annascaul dachten we eerder een 25-tal km. te hebben afgelegd). Deze dag dwarsen we het schiereiland van noord naar zuid. Onderweg worden we getrakteerd op wat we noemen "an Irish blessing" of ook nog, een zegen van de Saint-Patrick, wel te verstaan een flink pak regen (in Vlaanderen soms ook hemelwater genoemd). Een beek overlapt er het pad van de Dingle Way. Bij nader inzien zit er niets anders op dan er gewoon door te stappen. Ondertussen zijn we nat van kop tot teen. In Annascaul gaan we er op zoek naar de Fuchsia Lodge, dit is een independent hostel, vergelijkbaar met een jeugdherberg. We worden er vriendelijk ontvangen door de verantwoordelijke, die ons een goed voorstel doet : een warme douche nemen. We laten de stapschoenen in de hall en dweilen er met onze natte kousen door de hall en de trapzaal naar de slaapkamers. Na de heerlijke douche voel ik me een ander mens. Het is nog vroeg in de namiddag, het weer zien er ondertussen beter uit, en daarom besluit ik om het nabije "Lough Anscaul" te gaan bezoeken. Op een wandeluurtje van de Fuchsia Lodge, word ik beloond met dit prachtige panorama. Lough Anscaul omringd door een halve cirkel van bergtoppen : een oase van rust. Bij de terugkeer had ik afgesproken met de anderen in de "Dan Foleys' Pub" in het dorp. Naar verluidt een van de meest gefotografeerde pubs van lerland (ik heb wel al mooiere gezien in lerland). De Engelse barkeepster beveelt ons aan om te gaan eten naar "the South Pole Inn" wat verder in het dorp. De gevel van deze pub is blauw geverfd en heeft een mooi ouderwets interieur. De muren hangen er vol met foto's en krantenartikels van een zuidpoolreiziger. Voor zover ik me nog kan herinneren gaat het om Tom Crean. Het "pubfood" is hier lekker alsook de pints of Guinness. We vroegen er ook om pinguins te serveren, maar die waren er niet in stock. s'Avonds vallen er terug grote porties hemelwater en we hebben geen zin, om ons nog eens te laten beregenen. We bellen er naar de Fuchsia Lodge waarop de uitbater ons meteen komt oppikken.